over prikkels, drama's en rust. En andere alledaagse opvoedraadsels

En toen ineens

Van de week schreef ik dat het goed ging. Anderen zeiden het ook, het viel echt op dat zeker dochter #3 echt lekker in d’r vel zat. Ondanks dat ik weet dat het niet zo is, niet kan, ga ik dan toch stiekem denken; Zijn we er dan? Gaat het nu gewoon gewoon? Hoeven we niet meer extra dit, en vaker dat?

Als ze het maar weet

Helaas, niet veel later barstte de bom. Oorzaak: een invaljuf. Lieve juf hoor, maar ze doet het toch anders dan de gewone juf. En dit jaar zijn er al standaard twee juffen (momenteel zelfs tijdelijk drie), dus een onverwachte inval is dan best lastig. Ze had het dagprogramma niet op het bord geschreven. Overzicht kwijt. Tussen de middag kwam het eruit. Ze zit er dan echt mee. En toch… voor de middag hoefde het niet meer, want dat zijn toch maar twee uur. Wanneer dan wel, wanneer dan niet? Het geeft extra steun, om dat programma te zien, en dat ze zich eraan houden. Het kost extra energie als het er niet staat. Ik denk dat het voor dochter #3 zo werkt: elke dag dezelfde juf, elke dag hetzelfde ritme. Een andere juf, dus een ander ritme. Een beetje goede juf, houdt zich (grotendeels) aan de bestaande structuur. Maar dochter #3 weet dat niet. En als er dan ook geen dagritme op het bord staat, dan kan het van alles zijn. Volgens mij kan dochter #3 heel goed omgaan met andere juf, ander ritme, als ze het maar opschrijft. Als ze maar weet wat er gaat komen. Ze is echt zo flexibel dat het haar niet uitmaakt of ze eerst taal en dan rekenen doen of andersom. Als ze het maar weet.

Gehoord

We hadden deze week oudergesprekjes. Ik sprak tussendoor de directeur. Ik heb het ter sprake gebracht. Ik baalde ervan. Nu al in het schooljaar, zo veel onrust. Ik werd gehoord. Er werd geluisterd. Dat is fijn. Het gaat niet alleen om mijn kind, er zijn meer kinderen die gewoon duidelijkheid willen. Die er niet bij gebaat zijn als er steeds een ander voor de klas staat. Sommige kinderen maakt dat niet uit, zo heb ik er ook één. Maar sommigen hebben er last van en dat uit zich thuis. Fijn dat ze mee willen denken, complimenten aan onze school. Toch ga ik dit schooljaar in met lichte vrees. Een onzekerheid dat we de onrust van school, thuis weerkaatst krijgen. Maar ik probeer het weg te stoppen, positief te blijven en vol vertrouwen het jaar in te gaan. Dan komt die rust wel weer terug.


signature

2 Comments

Add Yours →

Ik kom dit als invaller veelvuldig tegen. Je probeert zo goed en strak mogelijk aan te houden bij het gewende dagritme, maar omdat je nieuw bent en de kinderen je nog niet kennen is dat in het begin erg lastig. Gevaar is als een invalkracht nog een beginner is en gaandeweg leert. Misschien kunnen deze tips hierbij helpen: https://yoo.rs/infowereld/blog/hoe-kom-je-als-invalleerkracht-de-dag-door-1494940627.html?Ysid=60821

Want er is niets belangrijker dan een kind een rustige maar gestructureerde te dag te geven, ook als invalleerkracht.

Geef een reactie