Volgende week dinsdag is het dan echt zo ver, dochter #1 gaat naar de middelbare. Voor de vakantie heeft ze de route al gefietst met een klasgenootje van toen en nu, in de eerste week van de vakantie hebben we alle spullen al in huis gehaald, dan hoefden we ons daar niet meer druk om te maken. Dus alle voorbereidingen waren getroffen.

Fietsen

Vandaag zijn we samen nog een keer gefietst. Het eerste, langste stuk is zo moeilijk niet, het laatste stukje eigenlijk ook niet. Even een keer langs fietsen, zodat ze weet waar de rechts moet en dan komt ze er wel. 11,29 km in een kleine 40 minuten, ze heeft er zin. Zonder mij kan ze het best sneller fietsen, maar ja, ik wilde ook een beetje kletsen onderweg. Er was geen bel die zou gaan ( nu hebben ze die op die school helemaal niet, maar ook het idee van te laat komen was er niet bij), en ik hoefde ook niet snel naar huis voor mijn huiswerk. Mijn huiswerk wacht wel tot het gedaan wordt. Ze heeft er zin in, daar ben ik blij mee. Onze kinderen gaan alle drie graag naar school. Niet alleen vanwege de regelmaat, ook omdat ze leren leuk vinden. Zeker dochter #1 leert graag, vanaf groep 1 had ze honger naar meer. Als de zomervakantie begon, begon ze over het nieuwe jaar, want dan ging ze vast iets nieuws leren. Gelukkig leren ze makkelijk, dat is zonder meer een zorg minder. Ze heeft er dus zin in, natuurlijk is het superstoer dat ze pas dinsdag naar school hoeft in plaats van maandag, maar stiekem was ze volgens mij gewoon maandag al gegaan. Op de fiets. Met haar nieuwe tas vol gekafte boeken.

Kledinggeld

Laatst kwam de vraag al; ‘krijg ik kledinggeld?’ Ja dat krijg je. Had ze niet verwacht dat ik meteen ja zou zeggen. Was ik toch mooi voorbereid. Goed gesprek gehad, wat ze zelf koopt, wat wij nog betalen. De schoenen mochten wij nog betalen, want die slijt ze zo hard, daar heeft ze wel regelmatig nieuwe voor nodig. Meteen erna me ook eens verdiept in een eigen rekening. Kan dat al als je 11 bent, met pinpas en al. De mogelijkheden zijn de wereld nog niet uit, ze zijn zelfs groter dan vroeger. Vind ik zelf niet altijd een voordeel. Haar rekening (bij dezelfde bank als wij) kan ik vanuit mijn inloggegevens inzien en beheren. Eigenlijk hetzelfde als het schoolsysteem, ik kan inloggen en al haar schoolzaken mee kijken. Dat kon mijn moeder vroeger niet. Dat deed ze ook niet, dat wilde ze denk ik ook niet. Ik wil dat ook niet. Ik heb dat gezegd. ‘Je hebt een agenda, leer hem gebruiken. Ik wil je helpen als je dat vraagt.’ Zij krijgt huiswerk, zij leert dat op tijd te maken. Zij komt thuis en vertelt, hopelijk trots maar anders ook, haar cijfers. Zelf heb ik ook geleerd door te vallen en op te staan. Er thuis achter komen dat mijn boeken op school lagen en dat ik de dag erna toch echt een toets had. Ik heb haar gezegd, dat zij het moet gaan doen. Ze mag altijd aankloppen voor hulp, vragen en ellende. En ik wil haar altijd helpen, ook als ze de dag voor de toets erachter komt dat haar boeken op school liggen. Hopelijk is het dan geen frans…

Zelfstandigheid

Zeker dochter #1 is heel zelfstandig. Altijd al geweest. Maar nu gaat ze het zelf ineens inzien. Nu gaat ze de touwen, die wij al los gegooid hebben, vanaf haar kant ook losmaken. Wat een groei, wat een ontwikkeling. Ze wordt groot, vinden we leuk. Genieten we van, plagen we haar een beetje mee. Zaken die wij al deden of zagen, ziet ze zelf ook ineens. Laten we hopen dat ik over 4 jaar nog zo kan schrijven…. Vandaag dus gezellig samen gefietst, daarna even naar de stad. Even samen shoppen, nog wat leuke kleren erbij. Samen thee met een gebakje. Heel fijn om dat een keer samen te doen. Laten we hopen dat ik dat over 4 jaar nog steeds met haar mag doen.

 


signature
Volg hier voor meer leuke info