Levensvragen van een moeder, Wat eten we vandaag?

Foodlover

Die oneindige strijd, die altijd terug komende strijd, die strijd die zo ontzettend veel vrouwen hebben. De strijd tegen de kilo’s. Bij mij was het makkelijk, kwam ik aan, snoepte ik wat minder, viel ik weer af. Tot ik de 30 voorbij ging. Ik was ervoor gewaarschuwd, na de 30 komen ze er net zo makkelijk aan, maar gaan ze er niet meer vanaf. Juist ja. Klopt echt. Helaas ondervonden. Ze gaan er wel vanaf, maar daar moet ik als foodlover echt mijn best voor doen.

Foodlover aan de lijn

Vorig jaar heb ik het geprobeerd, gedaan. Ik ben de strijd aan gegaan. Ik ben best prima hoor, maar ik kwam tot de conclusie dat 3 kilo per jaar, er 30 zijn in tien jaar. En dat zou wel een beetje te scheutig worden. Dus mijn plan was, die drie extra kilo’s er weer af en dan een beetje op gewicht blijven. Samen met een vriendin was ik echt goed bezig. De extra kilo’s gingen er vanaf toen ik mijn best deed en dat gaf mij als doel er dan nog twee kilo’s vanaf te lijnen. Maar dat lukte niet zo goed. Ooit heb ik een documentaire van de BBC gezien, waarin ze mensen in een maand heel veel lieten aankomen. De tijd erna moesten ze weer gewoon gaan eten, zoals ze ervoor deden. En binnen korte tijd zat iedereen op het oude gewicht. Daarmee toonden ze aan dat ieder lijf een soort vast gewicht heeft. Ik geloof dat wel, als ik de chocoladekoekjes laat staan, dan schommel ik daar keurig omheen. Nou ja, tegenwoordig schommel ik er net boven met als laagste punt mijn streefgewicht. Wel ben ik een echte foodlover, want ik eet graag lekker en gevarieerd. Vis, vlees, ik probeer graag alles. Snoepen doe ik alleen te veel en te vaak. Zo moeilijk om te stoppen. En het stomme is, dat ik net zo graag gezond eet of snoep. Fruit of noten vind ik net zo lekker. Maar als ik trek heb, pak ik de chocola.

Vriendin aan de lijn

Een vriendin van mij (een andere dan eerder genoemde) voert al jaren deze strijd. Ik vrees dat haar lijf zich fijn voelt bij een paar kilo meer, dan waar ze zichzelf fijn bij voelt. Iedere keer opnieuw probeert ze die extra kilo’s kwijt te raken en iedere keer lukt het. Ze komen alleen altijd weer terug. En heb ik een man die af en toe zegt dat die achterkant wel erg vol wordt, haar man helpt net zo hard mee om de chipszak leeg te krijgen. Ik mopper altijd op mijn man als hij er iets van zegt, maar ik weet dat hij gelijk heeft. En dan doe ik wel weer mijn best. Mijn vriendin baalde, ze wil juist gesteund worden, ze wil echt die kilo’s kwijt. Nu moppert ze ook altijd als ze wél een koekje wil serveren bij de thee en de rest van het gezin heeft de kast geplunderd, dus dat moet ze dan voortaan maar weg laten 😉 Ik ben mijn schakel aan het om zetten. Ik ben het evenwicht aan het zoeken om een foodlover te worden die niet aankomt. Een foodlover die genoeg beweegt, zodat het allemaal weer verbrand wordt. Een foodlover die geniet van een lekkere fruitsalade en dan de koekjes laat liggen. Een foodlover die op een verjaardag heerlijk een punt taart mee eet. Dus vriendin: ik ben er voor je, samen doen we het. We gaan genieten en hopelijk ook een beetje afvallen!

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *