over prikkels, drama's en rust. En andere alledaagse opvoedraadsels

Herfst

De herfst is nu echt begonnen, een tijd van veranderingen en zo ook, hopelijk, bij mij thuis. Ik houd van de seizoenen, de wind die waait. Aan de ene kant is het onrustig die harde wind, aan de andere kant laat maar even doorwaaien. Alle rommel waait weg, even flink huishouden. Wandelen door die wind, lekker mijn hoofd helemaal leeg. I love it.

Als het goed is ga ik andere uren werken, kan ik meer er op toe zien dat mijn pubers tijd aan hun huiswerk besteden en is er wat meer regelmaat en dus rust. Vaders gaat (misschien) meer reizen, dochters #1 en #2 zitten inmiddels op middelbaar, sporten gaat nog door, daarnaast is er een krantenwijk en een wekelijks bezoek aan een (zorg)boerderij door dochter #3. De vrijwillige taken bij de ouderraad op school zijn ingeruild voor een functie binnen het sportbestuur van de dochters. Ook daar moet tijd voor gemaakt worden. Onveranderd blijft de tijd die verdwijnt in de dingen die moeten; wassen (echt serieus ik ga met hand wassen en dan mogen ze gewoon NIKS in de was doen.. waar halen ze het vandaan?? Dragen ze het überhaupt, of moet iets na drie weken in de kast liggen gewoon opgefrist worden…), boodschappen (dat vind ik altijd wel leuk), stofzuigen (ja met een hond en drie katten doen we dat elke dag) en dan nog al die andere klusjes die soms gewoon nodig zijn. Wat wel aan het veranderen is, is de tijd die we besteden aan onszelf. Aan tijd met vrienden, tijd om leuke dingen te doen, te genieten.

Herfst is voor mij de tijd dat we binnen zitten, ik vind het heerlijk. Gewoon in en om het huis rommelen. Veel minder verjaardagen, meer dingen doen met ons vijven. Daar komt dus nu bij dat ik eens veel meer zaterdagen thuis ben, kom maar op met die stormen. De kinderen worden iets minder enthousiast om mee te gaan, maar met dit weer richting bos of kanaal met de hond, flink wandelen en dan warme choco. Klaarmaken voor de inmiddels jaarlijkse Halloweentocht in de straat. Dit jaar een andere invulling aan de Sinterklaasviering, daarover later zeker meer. Ik heb er zin in. Maar voor de rust heb ik gezegd dat we pas over Sinterklaas praten als hij in het land is (ja en toen kwamen de slimme grote kinderen opmerkingen). Zelfs de eerste voorbereidingen voor Kerst zijn getroffen na enig aandringen van mijn moeder. Maar goed, dan hebben we het al over de winter en ik zei net dat de herfst net is begonnen. Het gaat allemaal al zo snel.

Voor nu, trek ik mijn wandellaarzen aan en ga nog een rondje met het hondje.


signature

Geef een reactie