We hebben een nieuwe poes: Moes. Soms krijgen wij (vaders en moeders) ineens een vlaag van zwakte. We zijn dol op dieren en zijn ervan overtuigd dat dieren en kinderen een goede invloed hebben op elkaar. Dus even rond gekeken, de mooiste uitgezocht en een poes gehaald. Dat zeggen we verder niet, alleen dochter #2 wist het. Die heeft radartjes.. die ziet alles. Zo gezegd, zo gedaan, kinderen kwamen vrijdag uit school en toen liep hier een extra poes. Nu nog de naam.

Moes

Na lang wikken en wegen, en geloof me; we hebben alles voorbij horen komen. Toen zei ik: Moes en was iedereen enthousiast. Maar toen begon de ellende pas. Want elke keer trappen we er weer in. Je haalt een … (poes dit keer) en dan moet heel ons leven drie keer in de rondte draaien, want je kan niet zo maar een verandering inbrengen bij kinderen die niet tegen verandering kunnen. Er moest dus een krabpaal komen. Er moest een speciaal bakje in een speciaal hoekje met speciaal eten voor Moes. En dat moet zo gezet worden, dan zeker de hond er van af blijft, dat Moes niet gehinderd wordt door de andere poes die er al was, dat ze het kan vinden en erbij kan. Daar moet dus uitgebreid over gepraat worden. Door dochter #3. Heel de dag. En dan moeten we het nog hebben over op schoot nemen, knuffelen, wat als ze de speelgoedjes niet leuk vindt, wat als ze liever in een hoekje zit in plaats van op schoot. Wat een ideeën en problemen kun je bedenken.

Paniek

Moes had bedacht dat ze het allemaal wel erg spannend vond en dat een plekje op zolder achter de wasmachine misschien wel lekker rustig was. Heerlijk heeft ze daar de halve zaterdag gelegen. Alleen. Dochter #3 vindt dit niet leuk. Na enkele uren begon ze Moes te missen. Heel erg. Wij, nuchtere ouders, zeggen dan, dat als ze honger krijgt ze echt wel tevoorschijn komt. Dochter #1 zegt dan, dat ze heus niet dood gaat. Lekker tactvol. Paniek nog groter. Dat resulteerde in hysterie toen ze Moes vond, kon pakken en naar beneden bracht. Wat een opluchting, ze stond bijna te huilen. Zo intens spannend, zo intens blij. Het is gewoon zo ontzettend allemaal. Weer dat stukje intensiteit. Gewoon wat meer dan de rest.

Gesetteld

Nu, weer een dag verder, begint het te wennen. Moes had zich weer verstopt, was weer gevonden. Intensiteit zwakt af. Moes begint te wennen, van twee kanten. Zij went aan ons, wij wennen aan haar. Ze ligt op schoot, speelt zonder speeltjes, eet haar eten. Dit keer durf ik volmondig te zeggen, het komt wel goed.


signature
Volg hier voor meer leuke info