Mijn voortuin noem ik graag een natuurtuin. Mijn man noemt het een rommeltuin. Ik hou van rommel. Naast een aantal grote planten, onder andere een hibiscus en hortensia, heb ik een mooie bodembedekker met paarse bloemen en dan wat eenjarige planten en bloemen. Een mooie rozemarijnhaag en wat aardbeien, die eerste doet het iets te goed en de laatste kunnen wat meer water gebruiken. Tegen de muur aan staat een boerenjasmijn. Die plant is al zo lang bij ons. Jaren en dan bedoel ik echt jaren geleden heb ik die van mijn zus gehad, want de bloemen erin geuren zo lekker. Hij is zo ontzettend vaak verplaatst, verhuisd. Hij heeft zelfs een jaar of drie met kluit en aarde in een plastic zak gestaan omdat ik niet wist waar hij heen kon. En toen kreeg hij een plekje tegen de muur. De warmste, lekkerste plek die je kan bedenken. Uit de wind, vanaf een uur of drie lekker zon. Vorig jaar begon hij dapper weer nieuwe scheuten te maken, maar het zag er allemaal niet heel fijn uit. Dat had hij niet verdiend. Dus ik heb hem gesnoeid, rigoureus, alle oude takken helemaal eraf. Eigenlijk heb ik de ballen verstand van tuinieren, ik snoei als ik te veel zie wat ik niet wil zien. Maar dit heeft hem goed gedaan. Ik ben zo blij met en voor mijn boerenjasmijn. Hij is gaan groeien, je ziet hem groeien waar je bij staat. Wonderbaarlijk. Vol mooi lichtgroen blad en vol luis. Dat dan weer wel. Nog geen bloem gezien, nog nooit trouwens, misschien komt dat nog dit jaar? Of moet ik daar een jaar op wachten met nieuwe scheuten?? We zien het wel gebeuren.

Bloemetjes en bijtjes

Steeds vaker lees je over hoe slecht het gaat met de natuur en de insecten. Nou, hier kunnen ze hun lol op. Vanaf april kwamen er steeds wat andere bloemetjes tevoorschijn. Ik zal nog wat houtjes op elkaar leggen, ergens in een hoekje, kunnen ze nestelen. Ik vind het elke keer een feestje als ik thuis kom. Wat staat er nu in knop, wanneer gaat het bloeien. En dan heb je ineens een plant met 11 bloemen op een stok. Of ergens wat sprietjes die net zo goed onkruid kunnen zijn. Maar de dappere dodo die geen tijd heeft voor onkruid wieden, laat het staan. En toen ineens had ik hartstikke leuke bloemetjes erin zitten. Leuk toch, weer een bij blij. Als ik binnenkort een vrije dag heb en mijn blog weer netjes aangevuld is, zal ik eens onkruid gaan wieden. En in het najaar ga ik dit jaar tulpen planten. Ieder jaar neem ik me dat voor en ieder jaar vind ik het te koud om de tuin in te gaan. Of te nat. Maar als ik dan nu bedenk hoe het er volgend jaar uit kan zien… Een prachtige zee aan kleur, mijn lievelingsbloem, allemaal kleuren door elkaar. Dit jaar gaan ze er in!


signature
Volg hier voor meer leuke info