Er zijn twee groepen ouders. 1. De groep die na de vakantie precies weet hoeveel dagen/weken tot de volgende vakantie. 2. De groep die opgelucht ademhaalt dat de vakantie voorbij is. Ik denk, dat de tweede groep één of meer kinderen heeft die behoefte hebben aan ritme, regelmaat en structuur. Misschien met ‘stempel’, misschien gewoon alleen een behoefte die sommige mensen nu eenmaal hebben.

Tweede groep

Ik hoef niet uit leggen dat ik tot de tweede groep behoor. Toen dochter#3 eenmaal aan het ritme van school gewend was, bleek vakantie niet zo’n succes. Wij gaan graag zomaar doen, wat we willen, wanneer we het willen in de vakantie. We staan op, kijken naar buiten en beslissen. Dat bleek bij onze kinderen niet de beste methode. Al snel werd dus de zomervakantiekalender gemaakt. Daarop kon geschreven worden wat we wanneer hadden gedaan of zouden gaan doen en de dagen werden afgestreept. We maakten afspraken en plannen. Maar toch werden de vakanties een steeds grotere opgave. Tot we op een gegeven moment besloten dat we het zelf niet meer zagen en na de vakantie hulp hebben ingeroepen.

Ritme, ook in de vakantie

Die hulp heeft geholpen. We weten nu iets beter hoe dochter #3 denkt en voelt. We kunnen ons beter voorstellen hoe ze denkt en voelt. Sinds de hulp waren de vakanties leuk. Er kwam nog meer regelmaat en nog meer afspraken, zonder spontane acties te ondermijnen. Alleen werd de spontane actie eerst besproken en dan pas uitgevoerd. En, zeker zo belangrijk, de after-actie werd ook vast besproken. We gaan vandaag ‘iets doen’. We nemen lunch mee, we gaan rond die tijd weer naar huis en dan mag jij (zelf invullen) tot we gaan eten. Dat kan best een week goed gaan, is gebleken dit schooljaar. En toen was het zomervakantie.

Zes weken

Meteen de eerste vakantiedag hebben we schoolspullen voor het nieuwe jaar gekocht en in de kast gelegd. Dat was geregeld, hoefden we niet meer aan te denken. Afspraken werden gemaakt, ritmes en regelmaat werd bijgesteld naar vakantietijd. Kom maar op. Was leuk, voor één week. Nog een paar keer zwembad, tweede week ook volbracht. Toen hield het wel een beetje op. De vakantie breekt dochter #3 op. Ze is moe van de vakantie. Maar we houden vol. We nemen de tijd, we spreken door, we wisselen af. Dan weer actie, dan even niks. We sukkelen door.

School

School is in zicht. De eerste week, twee weken zullen heel interessant worden. Nieuwe juffen, nieuw lokaal, komt vast een blog over… maar ik kijk er naar uit. Dan kunnen we weer ademhalen en even onderuit zakken. Dan weten we waar we aan toe zijn, hoe ze reageert. We weten wanneer we kunnen verwachten dat ze moe is en wanneer ze blij is. Dus ja, ik hoor bij de tweede groep. Dat opgelucht ademhalen klinkt nu al goed. Deze zomervakantie was wel een test. Korte vakantie succes, lange vakantie moeten we nog voor trainen. Op naar de herfstvakantie.


signature
Volg hier voor meer leuke info