over prikkels, drama's en rust. En andere alledaagse opvoedraadsels

Putty, slijm en andere kneedzooi

Vreselijk vind ik het. Dat geklier met de handen, dat iets doen terwijl je iets anders doet. Ergens mee spelen of friemelen als je in gesprek bent. Steeds meer kinderen hebben iets te friemelen of mogen ergens mee spelen tijdens de les of wat dan ook. Zo ook onze dochter #3. Een tijd geleden kwam er iemand aan huis die samen met haar in gesprek ging over autisme. Dan mocht ze ergens mee friemelen en in haar geval werd dat meestal putty.

Putty

Putty is een kneedbaar goedje, vergelijkbaar met klei (voor de mensen onder ons die het niet kennen). Ik heb niks tegen putty of slijm of wat dan ook, maar mijn ergernis is dat de aandacht dan daarheen gaat en niet naar het gesprek. De theorie erachter is denk ik meer: doordat ze kunnen friemelen, kunnen ze beter richten op het gesprek. In het geval van dochter #3 werkt dat ook wel enigszins zo. Ze kan en durft dan meer te praten en te vertellen over zichzelf. Tot ze in de gaten heeft dat ze leuke vormpjes aan het maken is met de putty. Ineens is de aandacht op haar handen gericht. Wil ze vertellen over die mooie vorm. ‘Hallo????? Volgens mij hadden we het over blokjes en prikkels enzo?’ Goed, terug naar de theorie, misschien werd het inhoudelijk even te intens? 

Unicorn putty

Soms moet je je eigen frustraties even aan de kant zetten. Soms moet je iets goed vinden, omdat er eigenlijk toch geen aanwijsbare reden is om het niet goed te vinden. Dus zo kreeg dochter #3 unicorn putty met haar verjaardag. Het merk Crazy Aarons heeft een grote verscheidenheid aan putty’s met iets extra’s; glow in de dark, metal look, glitters, noem het maar op. The glow in the dark heb ik eigenlijk zelf nooit gezien bij de unicornvariant, zo zit hij opgeborgen in een metalen blikje, dus overdag kan hij niet veel zonlicht absorberen, wat volgens mij toch een voorwaarde is bij glow in the dark. Maar goed, hij is gekneed en gekneed en heeft dus zeker gedaan waarvoor hij was. 

Putty vs zelf maken

Ik zal deze blog positief houden en dus niet te veel uitweiden over het zelf maken. Wat vind ik dat een ongelooflijk, vreselijk irritante verschrikking. We hebben zelf een keer slijm gemaakt en dat ging goed. Alle pogingen erna zijn faliekant mislukt. Met als gevolg een kind onder de vloeibare slijm, handen helemaal ingekapseld met roze smurrie. Een irritatiefactor bij dochter #3 die op exploderen staat en een moeder die er niet veel beter aan toe is. Dus na de tweede mislukking riepen we beide: ‘dit doen we nooit meer!!’ Gelukkig biedt Educadora prima alternatieven. Een volgende optie die ik nog wil proberen is de aromatherapie putty. Na alle zelfmaakstress kiezen we dan voor een heerlijk ontspannen relaxing ervaring. 


signature

Geef een reactie