In meerdere blogs kom je de theezakjesTAG tegen. Wat leuk. Want zeg nou eerlijk, volgens mij denkt iedereen na over de vragen die we tegen komen. Soms heb je het erover, precies wat de bedoeling is van Pickwick. Soms denk je er misschien in stilte over na. Soms heel diep, soms lekker nuchter even lachen. Maar bij deze mijn theezakjesfilosofie, gericht op ons gezin. Hoe passen deze levensvragen in ons dagelijks leven?

Van welke kleine dingen geniet jij het meest?

Ja, die is duidelijk, een echt inkoppertje. De rustmomenten. Even in pies en vree samen in huis zijn, geen geruzie of gekibbel, geen gebaas en gemopper. En wat dan helemaal leuk is, als er samen wordt gespeeld. Nee dan overdrijf ik. Zo bedoel ik hem niet, maar er zijn momenten dat er mensen hier in huis (dochters) in één kamer zitten en zichzelf vermaken en geen commentaar hebben op elkaar. Dat iedereen vredig zijn eigen ding doet. Heerlijk. Maar ook fijn, als ik een knuffel krijg. Dat er een dochter naar me toe komt en een rustmomentje zoekt, een aai over de rug, een flink stevige knuffel. Gewoon even zij en ik, samen.

Van wie zou jij gedachte willen lezen?

Ook de heb ik natuurlijk speciaal geselecteerd voor hier. Van mijn dochters. Ja van alle drie. Van die zelfverzekerde, stoere jongensmeid die in bomen klimt, dochter #1. Sinds de middelbare school is ze zo anders. Is ze onzeker? Ik weet het niet. Ineens draagt ze jurkjes… JURKJES! Met een legging. Dochter #1 hebben we het over! Dus ja, soms even mee kijken in dat bolleke zou handig zijn. En die andere twee, die kunnen zo anders denken dan ik, zo anders doen, zo anders reageren. Ik wil die gedachtestromen wel eens volgen. Zien en beleven hoe zij dat ervaren. Misschien dan nog wat meer begrip krijgen.

Ga je liever naar de zon of de sneeuw? Of wandel je liever in het bos of aan het strand?

Ik ben een echt seizoenenmens, zoals ik het zelf altijd noem. Ik ga mee in de seizoenen, ik geniet van de zon, maar ook van een goede storm of sneeuw en ijs. Dat geneuzel tussendoor; regen, natte sneeuw, geen warme zomer, dat hoeft dan weer niet. Dus ook een vakantie zou ik afstemmen op het seizoen, nu ga ik gerust naar de sneeuw. Maar toevallig gisteren kwam ik deze tegen: voor altijd -10 of +40?? Dan ga ik toch voor de 40 graden!!!

Bos of strand. Die is lastiger. Bos is dichterbij, kan ik sneller even kort naar toe. Maar uitwaaien aan het strand of bakken op het strand, doe ik beide toch ook wel graag. Bos vindt ik ook leuk, vooral met de hond. Vorig jaar een keer, waren we allemaal zo op aan het gaan in ons ding; man maakte foto’s, de twee oudste klommen in de bomen, de jongste was beestjes aan het zoeken, ik was aan het poseren (nee geintje), was de hond ineens weg. Even zelf op ontdekking gegaan. De oneindigheid van het strand hou ik van, gewoon gaan lopen, alsmaar rechtdoor en dan terug.

Waar ben jij het meest trots op?

Dit vind ik een lastige. Er springt niet zo één ding uit. Wel heb ik heel vaak trotse momenten. Ben je aan het werk, zie je op instagram (sorry baas) ineens een foto voorbij komen van een tekening van dochter #2. Schitterend. Of dat dochter #1 haar draai aan het vinden is, in haar jurk, op die grote school. Of dat dochter #3 wel antwoord durft te geven in een heel lastig gesprek. Trots op vaders en mezelf, omdat we ondanks de obstakels die we tegen komen er toch steeds beter uit komen.


signature
Volg hier voor meer leuke info