Levensvragen van een moeder, Wat gaan we doen vandaag?

Urban Trail Rotterdam

We did it, I did it! Vraag me niet hoe, maar… I did it. Gisteren samen met familie, vrienden en heel veel onbekenden heb ik de Urban Trail in Rotterdam gelopen. Wat was dat een gave beleving! Ik was kapot, maar wat was het leuk.

Voorbereiding

Al vanaf de aankondiging wist ik dat ik mee ging lopen. Ik had me ook echt voorgenomen om goed te trainen. Een Urban Trail in mijn geboortestad, dan ga ik natuurlijk wel 10 kilometer rennen. En ik hoorde van een deelnemer van vorig jaar dat het nog wel meer zou worden. Want alle trappen en gangen in de gebouwen, die tellen niet mee voor de 10K. Die voorbereiding liet alleen een beetje te wensen over. Want ik ben een uitsteller. En van uitstel komt afstel. Liever lui dan moe. Maar als ik dan ga en wel moe ben, dan ben ik wel heel tevreden. Achteraf. Braaf ga ik sinds enige tijd weer naar mijn intervaltraining. En sinds nog korter ga ik ook weer een tweede keer in de week. 5 kilometer. Maar goed, helemaal onvoorbereid was ik dus niet.

Zondag 6 mei

Wat had ik er zin in. Ik zag er tegen op, eerlijk is eerlijk. Maar zoals iemand anders ook zei, als we maar blijven rennen. Dat is (gelukkig) niet mogelijk. Er waren geregeld opstoppingen, waar we dan even op adem konden komen. Geen idee hoe hard we gingen als we renden, dat was ook niet belangrijk. We gingen, we liepen, we renden, we keken om ons heen, we klommen trappen, we zagen de Bijenkorf in sneltreinvaart, Pathé, de Doelen, Decathlon en nog veel meer. In de bibliotheek stonden onze dochters ons aan te moedigen, maar daarna was ik gesloopt. We waren er bijna, dat dan wel. Ik rende nog steeds, alleen niet zo snel meer. Maar we gingen rennend over de finish zeiden we. Dus gaan! Gaan! Gaan! Gelukkig kwamen er nog wat opstoppingen, zo vlak voor het einde. Wat erop neer kwam dat de route het pas toeliet om 10 meter voor de finish weer te gaan rennen. Maar… we zijn rennend de finish over gegaan.

Wat was het leuk. Mijn eerste Urban Trail. Vooral ook omdat ik de stad ken. Ik ga nu niet meedoen aan elke Urban Trail omdat het concept zo fantastisch is. De herkenning vind ik toch wel heel erg leuk. Of misschien juist een stad waar je anders nooit komt. Goede reden om naar Maastricht te rijden. Wel heb ik me voorgenomen iets vaker te gaan hardlopen. Dat 10K een uitdaging is, prima. Maar het mag geen uitputtingsslag meer zijn.

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *