Zwitserse koe
Blog

Zorgboerderij

Wow, wat heb ik een sterke dochter. Ze vroeg me vandaag wat ik ervan zou vinden als zij mijn blog zou lezen. Waarop ik antwoordde dat ik dat helemaal prima vind, omdat ik in alle eerlijkheid schrijf. Ik zal (niet bewust) mijn kinderen afkraken of zwart maken, maar juist mijn proces proberen toe te lichten om het voor hen en mezelf zo leuk mogelijk te maken. En ja, soms is dat lastig, zwaar of verdrietig, maar vaak ook mooi, fijn en gezellig.

De keus van een boerderij

Vervolgens vertelde dochter #3 dat ze mijn blog al leest. En kwam de vraag of ik al wel eens over de boerderij heb geschreven. Dat had ze dan zelf kunnen zien van niet, maar bij deze!

Inmiddels al bijna twee jaar geleden heb ik dochter #3 aangemeld voor een zorgboerderij. Het is namelijk erg moeilijk voor haar om iets voor zichzelf te doen, wat resulteert in het claimen van mij en vaderlief. Op vrije dagen kan ze alles wat ze doet, zeggen en bespreken en het liefst ook met ons samen doen. Waardoor we dus erg weinig tijd voor onszelf, de andere dochters en ‘de rest van wat je doet op een zaterdag’ overhouden. En omdat ze erg graag met dieren werkt en bezig is, leek een boerderij mij een ideale uitkomst. Kan ze leren dingen voor zichzelf te doen, met andere kinderen samen te spelen en met conflicten om te gaan op een andere manier dan ze thuis graag doet.

Wat ik zelf wel leuk vond, was dat ik in die tijd het boek ‘Uitlegmoeder’ van Janneke van Bockel heb gelezen. Daarin gaat het op een gegeven moment ook over een zorgboerderij of logeerhuis. En juist toen mijn dochter zou gaan starten, las ik van iemand anders die dat echt niet wilde! Hè? Waarom niet, dacht ik? Wat doe ik! Maar goed, iedereen is anders en de argumenten die zij aanvoerde waren voor haar dochter prima. En bevestigde dat onze keus voor onze dochter het beste zouden zijn. Top, van twijfel naar bevestiging.

Beste keus

Inmiddels gaat dochter #3 al een jaar naar de zorgboerderij en wat zijn we er allemaal blij mee. Het is voor haar een intensieve dag, want alle prikkels van de andere kinderen kunnen hard binnen komen. We hebben de afspraak dat ze na thuiskomst lekker gaat douchen (ze heeft zo’n lekker boerderij geurtje bij zich) en daarna met d’r tablet op de bank of op haar bed duikt. Wel heb ik de indruk dat ze de begeleiders erg kan claimen, of beter gezegd, graag veel tijd doorbrengt met de begeleiders. Ze helpt ze graag met voorbereiden, opruimen en alle andere dingen die je samen kan doen. Herkenbaar dus. Daarnaast heeft ze ontdekt dat ze basketballen leuk vindt en best goed kan. Ze speelt met sommige kinderen graag samen, anderen mijdt ze liever een beetje. In het uurtje ‘tijd voor jezelf’ maakt ze haar huiswerk (mag ze dat elke dag komen doen, want thuis is dat vaak een probleempje’). Ze heeft het ontzettend naar haar zin, komt altijd enthousiast thuis en kan zich er erg op verheugen.

Wie weet, misschien dat dit blog een andere ouder kan helpen een keus te maken. Wij hebben hier echt een keus gemaakt die goed voelt, voor dochter #3 en voor ons. Misschien dat voor iemand anders een logeerhuis beter past, of nog een andere opvang. Wij zijn blij met de boerderij en misschien is dochterlief wel blij met dit blog 😉

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *